słowa:Pluton Harcerzy Młodszych „Czarnej Jedynki”
melodia:układana na melodię „Niedaleko od Krakowa” potem śpiewana na melodię żołnierską „Hej Ha Hołodno” Pluton Biszkoptów
Niedaleko od Łysicy
Wyszli skauci ze stanicy
Ref:
Hej ha hołodno, Czarni żyją swobodno
Hej ha hołodno, Czarni żyją swobodno
I ruszyli w górskie szlaki
Na ogniska i biwaki
Pluton młodszy żółtodziobów
Ruszył w pole mimo chłodów
Każdy skaut coś w ręku niesie
Tylko sztandar został w lesie
Dawidek idzie z apteczką
Jak do szkoły z wielką teczką
Kwatermistrz do przodu sunie
Całą gębą żuje gumę
Guma "Donald" się nazywa
Jakieś świństwo tu wypływa
Do ogniska tuż przed świtem
Przyszedł Świt ze swym dziennikiem
"Problem mam do rozwiązania"
"Komu puchar wręczyć z rana"
Nie ma sprawy, bez obawy
Jesteśmy tu dla zabawy
Puchar dajmy komandosom
Bo się bardzo o to proszą
Pluton Czarnych wypadł godnie
Rozkaz miał ten dzbanek odnieść
Pochwał zebrali bez liku
Na trasie dla wędrowników
1983 r
Komentarz historyczny:
Pluton harcerzy młodszych został wysłany na trasę starszoharcerską Rajdu Świętokrzyskiego aby odnieść zdobyty rok wcześniej przez zastęp „Lwów” przechodni puchar Rajdu. Młodzi harcerze nie dość, że podołali trudom trasy dla wędrowników, to okazało się, że byli tam najlepszą drużyną rajdową. We wszystkich konkursach dzielnie walcząc z wędrownikami zdobywali czołowe miejsca. Komendant trasy miał zadecydować komu wręczyć puchar i tłumacząc regulamin rajdu (trasa dla wędrowników a nie młodszoharcerska) prosił „Jedynkę” o wyrozumiałość, że puchar trafi w ręce drużyny z Poznania, która zajęła równorzędne pierwsze miejsce z plutonem młodszoharcerskim „Jedynki”. To wydarzenie z dumą wspominali harcerze Jedynki chwaląc młodszy pluton w którym nie brakowało jeszcze biszkoptów. Ciekawostkę stanowi fakt, że przez cały dzień pluton harcerzy młodszych był prowadzony przez młodego zastępowego Michała Fiedorowicza, gdyż „opiekun” i drużynowy musiał być na egzaminie maturalnym i powrócił na trasę rajdu dopiero w nocy. Mali „Czarni” doskonale dali sobie radę na trasie, biwaku i ognisku wykonując samodzielnie wszystkie rajdowe zadania i konkursy co było doskonałym dowodem na sprawność i funkcjonowanie systemu zastępowego w „Czarnej Jedynce”.
