słowa: Krzysztof Mika
melodia: zbliżona do „Zwiewność” zespołu „Bez Jacka”
Jestem polskim skautem, Boże Tobie chwała
Polska mnie zrodziła, harcerstwu oddała
Święta matko Polsko, Tobie serce dałem
Od druha Zawiszy przykład męstwa brałem
Jestem polskim skautem, świętego plemienia
Zawsze będę wierny rocie Przyrzeczenia
Mam ja szczerą wolę służyć pracowicie
Miłość bliźnich, Boga mam w sercu wyryte
Jestem polskim skautem nie smoczą poczwarą
Będę walczył sercem, będę walczył wiarą
Tak jak święty Jerzy dziś zabijam smoka
I nie chcę już sierpa i nie chcę już młota
Jestem polskim skautem, żyć pragnę uczciwie
Każde swoje słowo wymówić prawdziwie
Nie zlęknę się kłamstwa, nastrojów grobowych
Będę wiernie służył w szeregach skautowych
Jestem polskim skautem nie będę tłumaczył
Za co mi Bóg dzisiaj niewolę przeznaczył
Za coś my są dzisiaj pod czerwonym batem
Że nie zawsze wiemy, kto wrogiem kto bratem
Jestem polskim skautem nie smoczą poczwarą
Będę walczył sercem, będę walczył wiarą
Tak jak święty Jerzy dziś zabijam smoka
I nie chcmy już sierpa, nie chcemy już młota
Jestem polskim skautem, wcale się nie lękam
Chrystus dla mnie Panem i przed nim uklękam
Prześladowań cierpieć dla sprawiedliwości
Wcale się nie lękam, gdy Bóg we mnie gości
Jestem polskim skautem, wytrwam okrucieństwa
Przecież raz się skończą te nasze męczeństwa
Niechaj wróg do czasu gnębi i ciemięży
Święty duch skautowy jak Chrystus zwycięży
Jestem polskim skautem nie smoczą poczwarą
Będę walczył sercem, będę walczył wiarą
Tak jak święty Jerzy zwyciężymy smoka
Nigdy nas nie pokona czerwona hołota
Już upadła komuna wszyscy wyszli z cienia
Ale cóż, zapomnieli swojego imienia
Jedni z osiemnastki, inni z POH
W ZHR-rze dyskusja powikłana trwa
To nie ważne kim jesteś, gdy brata się ma
W każdym skaucie, bo przecież o to sprawa szła
Więc teraz posłuchaj wołania naszego
Co nas dzieli zapomnij i wyrwij się z tego
Zostań polskim skautem, nie smoczą poczwarą
Wygraj walkę sercem, wygraj walkę wiarą
Tak jak święty Jerzy znów pokonaj smoka
I niech cię nie opęta tęczowa ciemnota
1984/1992/2026
Komentarz historyczny:
Tekst powstał na przełomie lat 1983/1984. Zastępowy Jastrzębi Marek Różycki przyniósł do drużynowego „Czarnej Jedynki” Krzysztofa Miki stary anonimowy wiersz „Jestem Polskie Dziecko”. Wiersz pochodził z początków XX wieku, Dziś wiemy, że był drukowany w czasopiśmie PROMYK 27.02. 1904 r. Mikesz na jego podstawie napisał jeszcze tego samego dnia tekst harcerski odwołujący się do prześladowań niezależnego harcerstwa przez komunistów. Wiele fraz z oryginalnego tekstu zostało przez autora zacytowane w podobny sposób: „Jestem polskie dziecko, Boże, Tobie chwała”, „Jestem polskie dziecko, Świętego plemienia”, „Jestem polskie dziecko, nie będę tłumaczył za co mi Bóg dzisiaj niewolę przeznaczył”. Warto porównać oba teksty aby zrozumieć jakie podobieństwo istniało pomiędzy okresem niewoli pod koniec zaborów i okresem niewoli w ostatniej dekadzie komunizmu w Polsce.
Pisenka jednak nie przyjeła się w tamtym okresie gdyż orginalna pieśń „Jestem Polskie dziecko” była śpiewana na melodię; „Bywaj dziewcze zrowe”. Nie udała się też wówczas próba stworzenia autorskiej nowoczesnej melodii. Dopiero przypadkowe zaśpiewanie tej piosenki przy ognisku na Wykusie zgodnie z pochogem akordów stanowących absolutną klasykę współczensj muzyki rozrywkowej (a/G/F/E) czyli podobnie jak: „Hit the Road Jack” czy „Zwiewność” zespołu Bez Jacka stwotrzyło utwór, który mógłby się przyjąć dla współczesnego odbiorcy. Ciekawostką jest też, że ostatnia zwrotka została dopisana w okresie Zjazdu Zjednoczeniowego ZHR i ZHP r. zał. 1918. Mikesz nie zdążył już wypromować tej piosenki bo niebawem odszedł ze struktur ZHR rezygnując też z funcki członka Sądu Harcerskiego. Piosenka na wiele lat trafiła do szuflady autora będąc od czasu do czasu śpiewana w solowym wykonaniu. Dopiero w 2026 utwór „Jestem polskim skautem” zaistniał w przestrzeni internetu promując album „Pamietaj”. Autor jest przekonany, że podobnie jak 1904, 1984 tak i teraz w 2024 należy walczyć o wolość i prawdę. Z tego właśnie powodu ostatnia fraza w piosence nie zachowuje “politycznej poprawności”. Autor wyjaśnia, że sprzeciwianie się “tęczowej modzie” nie jest wyrazem ani jego uprzedzeń ani pogardy dla kogokolwiek ale wyrazem dbałości o czystość idei harcerskiej, w której tradycyjnie zielone i szare mundury były odzwierciedleniem indywidualnego wychowania chłopca-mężczyzny i dziewczynki-kobiety we wzajemnej współpracy drużyn i środowisk męskich i żeńskich bez sztucznej i politycznie wymuszanej koedukacji. W ZWHP nigdy nie istniała koedukacja na poziomie zastępów, a gdy tylko było to możliwe tworzono drużyny męskie i żeńskie.
